De halsbandparkiet
De Halsbandparkiet
De halsbandparkiet is een opvallend groen gekleurde, vrij grote vogel met een lange, puntige staart en een rode snavel.
De totale lengte is circa 42 cm en hij heeft een heel opvallende luide lokroep.
Er bestaan 4 ondersoorten die voornamelijk in lengte van de bek en van het lichaam verschillen.
De mannetjes onderscheiden zich door een band die rond de nek roze is en bij de keel zwart.
De middelste staartpennen hebben een blauwachtige schijn.
Bij het vrouwtje is de band onduidelijk, juvenielen zijn geler en hebben een onduidelijke of zelfs geen band.
De Voeding
Het voedsel van de halsbandparkieten bestaat vooral uit zaden, granen, bloemen en nectar, maar eigenlijk is de halsbandparkiet een omnivoor.
Voedsel is waarschijnlijk geen probleem voor de parkieten, van het gebruikelijke voer eten de vogels het liefste pinda's.
We geven dus een zaadmengsel voor grote parkieten aangevuld met eivoer ook wel krachtvoer genoemd.
En ze moeten natuurlijk beschikken over maagkiezel en/of oesterschelpen grit.
Natuurlijk krijgen de vogels ook regelmatig fruit en groenvoer.
De halsbandparkieten, en ook de jongen, doen het op deze voeding prima.
De Voortplanting
De halsbandparkieten zijn monogaam, vormen waarschijnlijk paren voor het leven
Halsbandparkieten beginnen rond het derde levensjaar te broeden.
Zoals bijna alle parkieten zijn het holenbroeders die meestal oude nesten van spechten gebruiken maar in zachte houtsoorten kunnen ze zelf een nesthol uitknagen.
Ze broeden solitair of in losse groepen, tot 8 paren in dezelfde boom.
Halsbandparkiet zet opmars voort
Uitgegeven:
14 januari 2010 13:16
Laatst gewijzigd:
14 januari 2010 13:39
LEIDEN - In de vier grote steden leven ongeveer tienduizend halsbandparkieten, bijna een verdubbeling van de 5400 die in 2004 werden geteld. Dat melden donderdag de organisaties Sovon Vogelonderzoek Nederland en Cityparrots.
Beide hebben deelgenomen aan een Europese telling van de in het wild levende parkietensoort.
De halsbandparkiet is een exoot. Hij komt hier niet van nature voor, maar heeft zich sinds de eerste verschijning in 1968 op ruime schaal voortgeplant.
De groene vogel met de rode snavel en de gele ogen gedijt vooral in grote steden.
Dwaalgasten
Uit de recente telling blijkt Utrecht in opkomst als parkietenstad. ''De bijna zeventig vogels daar zijn de Vecht afgezakt vanuit de Amsterdamse populatie. Tot voor kort waren halsbandparkieten nog dwaalgasten in Utrecht'', aldus Sovon.
Den Haag telt met ruim vijfduizend exemplaren de grootste populatie halsbandparkieten van Nederland, Amsterdam staat tweede met 3776 stuks en in Rotterdam vliegen er 540 rond.
Pinda
De parkietensoort is sterk afhankelijk van het stadse leven. Ze hebben er voldoende voedsel omdat inwoners pindanetjes en vetbollen ophangen. Bovendien ondervinden ze nauwelijks concurrentie van inheemse vogelsoorten.
De vogeltelling bracht ook andere papegaaiachtigen aan het licht, zoals alexanderparkieten in Haarlem en Amsterdam en monniksparkieten op Goeree-Overflakkee en in Apeldoorn en Deventer. Verder zijn in het wild levende senegalpapegaaien, een geelvleugelara en koningsparkieten gesignaleerd.
© ANP
